Modlitwa

Modlitwa nie ma być subtelnym dodatkiem do ubioru dnia, ale najważniejszą szatą noszoną niezależnie od pogody panującej w duszy. (Damian Fr. Boral)

Kiedy?

Gdy zmywam naczynia czy ścieram kurze. Gdy wyjmuję pranie z pralki czy rozpalam w piecu. Gdy siadam przed komputerem czy jadę tramwajem. Nie oddaje się religijnym obowiązkom czy pobożnym pacierzom lecz oddycham i rozmawiam z Przyjacielem.

Czasami ciężko się oddycha, gdy u szyi uwiązany jest kamień upadku. Oddycham jednak bo dzięki temu żyję. Nie egzystuję, lecz mimo ciężaru – żyję.

Jak?

Pamiętam gdy dostałem pierwszy telefon komórkowy. Czarno-biały wyświetlacz, kilka prostych gier. Radości było wiele. Mając komórkę bardziej czułem się częścią społeczeństwa. Jednak trzeba było się nauczyć obsługi nowego urządzenia służącego do komunikacji ze znajomymi i przyjaciółmi. Jak wykonać połączenie? Jak wysłać SMSa? Jak zmienić dźwięk dzwonka? Co jakiś czas odkrywałem nowe funkcje i możliwości. Wraz z rozwojem technologii przez moje ręce przeszły coraz to bardziej skomplikowane komórki. Różniły się kształtem, wielkością czy układem menu oraz dodatkowymi funkcjami. Zmieniając telefon na początku potrzebowałem kilku dni, aby poznać możliwości nowego urządzenia. Zawsze jednak każdy z kolejnych telefonów pełnił tę samą funkcję – do kontaktu z rodziną, znajomymi i przyjaciółmi.

Podobnie było z modlitwą. Będąc dzieckiem uczyłem się znanego wszystkim pacierza. Potem niczym nowe modele komórek zaczęły się w moim życiu pojawiać nowe formy modlitwy. Różaniec czy koronka do Miłosierdzia Bożego. Potem przyszedł czas na uproszczone wersje Liturgii Godzin (zwaną potocznie brewiarzem) oraz pierwsze kontakty z medytacją Słowa Bożego.  Wraz z nowymi formami „uczyłem się modlić” ofiarowanymi mi przez Kościół propozycjami. Gdzie przełożyć szlajfkę? Który hymn wybrać z tekstów wspólnych? Z niektórymi formami jak brewiarz i medytacja Słowa Bożego „zaprzyjaźniam się” do dziś. Jednak niezależnie jaką formę modlitwy bym wybrał – podobnie niczym telefony komórkowe – zawsze będzie ona pełnić tę samą funkcję – do kontaktu z Bogiem.

Jedna myśl nt. „Modlitwa

  1. Czasami myślę jak się modlić szczerze mówiąc nie umie znam ojcze nasz i te wszystkie modlitwy które jak papugi powtarzają ludzie.i inni używają piękne słowa. Ja nie potrafię. Ja normalnie odmawiam ojcze nasz zamykam oczy i myślę. To samo z wnukami im mówię nie bądźcie jak katarynka.trzeba czuć co się wypowiada trzeba dziękować za każdą sekundę zycia .za dobre i zle rzeczy jedne nas weselą drugie nas uczą. I Błogosławić cały świat aby ludzie się zmienili zaczynajac od nas samych.jest za dużo zawisci nienawiści wyscigi za kasą nieporozumienia jesteśmy jak w klatce zakazy i nakazy. Ale nie od Boga to od drugiego człowieka mozna doznać mało jest wiary w tym co uczył Jezus. Bóg miłosierny kochający swoje dzieci. W niektórych religiach jest o za dużo fanatyzmu o wolności. Bez wiary nie da się przeżyć. Ja nie zapisuje jak się modlę. Mówię to co czuję za co dziękuję i o co proszę Bóg wie co mi potrzeba i dzięki niemu żyję

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *